سکوت که می شه بهتر می تونی صدای وجدانت رو بشنوی ...
چی می گه بهت ؟؟؟
اصلا باهات حرف می زنه ؟؟؟

می دونی احترام به حقوق یعنی چی ؟؟؟؟
یعنی مترو تو هر ایستگاهی که دلش می خواد  وای نسه و هیچ توضیحی هم بهت ندن ...
یعنی برای دومین هفته بازم ساعت ۱۰ به بعد تلفنت قطع شه و تو نگاش کنی و بخندی ....
یعنی برای دومین هفته اس ام اس ت قطع باشه و تو تلویزیون وزیر مخابرات از تحول حرف بزنه ....
.....
می دونی ۲۴ از ۴۰ می شه یعنی از هر ۳ تا ۲ تا .... پس چرا رابطه ها برعکس شده ؟؟؟
....

آهای ..... تو که ۲ از ۳ ی پس کجایی ... تو بپرس چرا وضع این طوریه ؟؟؟  آخه تو نه بیگانه ای ، نه اغتشاش گر ، نه از خارج خط می گیری ... فقط من موندم تو کجایی ؟؟؟

دلش آشوبه ...

هر لحظه ....سرش داغ ترمی شه ... مثل آسفالتای خیابون آزادی ....
هر لحظه ....دلش بیش تر به تب و تاب می افته .... مثل دل مادری که منتظر رسیدن بچه ش هر لحظه تندتر می زنه ...
هر لحظه ....سر گیجش بیشتر می شه .... مثل صداهای ناآشنا ولی هم صدایی که هر لحظه بیشتر می شن ...
هر لحظه .... باورش به زمین می افتن .... مثل پاهای دخترجوونی که بعد از صدای مهیب، گیج و مبهم می افته ...
هر لحظه .... دلش بیشتر فشرده می شه .... مثل چشم های پسرجوونی که از درد بیشتر فشرده می شه ....
هر لحظه ....صحنه ها جلوی چشمش می رن و می یان ... مثل تاریخی که هر لحظه داره تکرار می شه ....
هر لحظه ....
هر لحظه ....
......
با خودش می گه ... ولی بده که تاریخ هی تکرار می شه ... هی یادمون می ره .... هی بازی می خوریم .... هی بازی می دن .... هی نمی دونیم که چرا اونجایی که هستیم، هستیم ..... هی زیر و رو می شیم .... هی فراموش می کنیم .... مثل اینکه کتابای تاریخ و از قصد کسل کننده نوشتن که هی یادمون بره ... که حتی گاهی ورق نزنیم .... هی بازی بخوریم ... هی بازیمون بدن ....

هی بازی می خوریم .... هی بازیمون می دن ....

توضیح :

دقت کردی ..
اگه یه روز صبح که می خوای ببینی هوا چطوریه بری رو بالکن ...
بعد تو بالکن همسایه روبرویی -که طرح سیمانی خونه خاکستریش کرده-
یکی رو ببینی که روبروت ایستاده با خودت می گی : 
زن همسایه باز لباسا رو اول صبح پهن کرده رو طناب ... هنوز خیسه چون سنگینی آب رو می شه حس کرد .... باد تکونش نمی ده ....
اگه به روت لبخند بزنه ....
می گی : إإإإ زن همسایه باز عروسک دخترشو شسته ... 
جالبه ... یادمون رفته همدیگه رو ببینیم .... 
.....

گاهی بلندتر از ذهنای خاکستری باید رفت .... 

بعضی وقتها زمان مثل کلمات یا خیلی چیزای دیگه بی معنی می شه ....
گاهی بودن  و نبودن یه رنگ به خودشون می گیرن ...
...
اونوقته که معنی بغض تو گلوت رو می فهمی ....

آدم اینجا تنهاست .. 
و در این تنهایی .... 
شاخه ی نارونی تا ابدیت باقی است ... 

"سهراب سپهری"

وقتی ازش فاصله بگیری ...
وقتی فاصله ات زیادشه ....
.....
دیگه برگشتن فایده نداره ....

تازگی ها دور و برم رو دیدم که چه قدر بی معرفت دارم...
کسایی که بود و نبودم براشون به ارزنی نمی ارزه ...
از همه شون فاصله می گیرم ...
.....
همیشه من قدمی برداشتم ....
یه بارم نوبت اونا ....

کاش هر چند وقت یه بار بارون می اومد ...
اونوقت مجبور می شدی
عینکتو از چشمات برداری و تمیزشون کنی ....

...
 ارزش یه آدم رو چطور می شه اندازه گرفت ؟؟؟
تو اندازه گرفتی ؟؟؟
از من تا دلتنگیم چقدره ؟؟؟
....

آدم ها به اون خوبی که نشون می دن نیستن ...
آدم ها به اون بدی که نشون می دن نیستن ....
...
چرا اینجوریه ؟؟؟
چرا هیچ کس اونطوری که نشون می ده نیست ...

چرا اونطوری که نشون می دی نیستی ؟
....

هر وقت دنبال یه آشنا می گشت ...
دنیاش غریب تر از غربت می شد ...
.......
ایراد از خودشه یا دنیاش ؟!؟


توضیح : خستگی، تردید،اطمینان، دلواپسی، تنهایی، امید، نور که با هم قاطی بشن میشه حاله الان من ....
یه چیز دیگه : چقدر غربت و غریب به هم نزدیکن .....

دیروز :
برنامه ای داشت ... پیش می رفت ... رشد می کرد...

امروز :
برنامه ای برای کشتن وقتش دادن دستش ...
فکر می کنه برنامه داره ....فکر می کنه پیش می ره و رشد می کنه ....

فردا :
بوی آب مرداب رو می گیره ....

چطور اون که پیش می رفت سکون رو نمی شناخت ؟؟؟

به بهانه اینکه فرصتش ایده آل نیست ...
تمامی فرصت هاش رو از بین بردن براش ....

توضیح : این بلایی که مادر یکی از دوستام سرش داره می یاره ....

دیگر آموخته بود ....
قلبش را تنها برای خودش باز نگه دارد ....