هنوز ردپاش پاک نشده بود ...
صدای پاش رو شنید ...
مثل همیشه آشنا ، گوش نواز ...
باز ضربانی بود که بالا می گرفت ...
بی لبخند و بی سلام گفت : "ساکم رو جا گذاشتم...."
.....
بی خداحافظی رفت ... این بار تمام امیدش رو برده بود ...
....
ساک جا مونده تموم امید برگشت بود ...

آشفتگي تمام زندگيش رو گرفته بود....
مثل پرنده ي تو قفس خودش رو به در و ديوار مي زد تا راهي پيدا كنه ...
تا از اين كما بيرون بياد ...
...
نمي شه كه نمي شه ...
فكر كن ....
زماني كه پايه هاي آرمانش سسست شدن ...
زماني كه حرفاي قبليش برا خودش هم خنده دار بود ...
زماني كه ايده پردازياش داشت مي ريخت پايين ...
زماني كه نمي دونست بايد بره سراغ كارفرماش يا نه ...
زماني كه راهه تنفسش مسدود شده بود ....
خيلي سخت بود .... خيلي ....

مي دوني از هم گسيختگي چيه ؟؟؟‌

سکوت که می شه بهتر می تونی صدای وجدانت رو بشنوی ...
چی می گه بهت ؟؟؟
اصلا باهات حرف می زنه ؟؟؟

دلش آشوبه ...

هر لحظه ....سرش داغ ترمی شه ... مثل آسفالتای خیابون آزادی ....
هر لحظه ....دلش بیش تر به تب و تاب می افته .... مثل دل مادری که منتظر رسیدن بچه ش هر لحظه تندتر می زنه ...
هر لحظه ....سر گیجش بیشتر می شه .... مثل صداهای ناآشنا ولی هم صدایی که هر لحظه بیشتر می شن ...
هر لحظه .... باورش به زمین می افتن .... مثل پاهای دخترجوونی که بعد از صدای مهیب، گیج و مبهم می افته ...
هر لحظه .... دلش بیشتر فشرده می شه .... مثل چشم های پسرجوونی که از درد بیشتر فشرده می شه ....
هر لحظه ....صحنه ها جلوی چشمش می رن و می یان ... مثل تاریخی که هر لحظه داره تکرار می شه ....
هر لحظه ....
هر لحظه ....
......
با خودش می گه ... ولی بده که تاریخ هی تکرار می شه ... هی یادمون می ره .... هی بازی می خوریم .... هی بازی می دن .... هی نمی دونیم که چرا اونجایی که هستیم، هستیم ..... هی زیر و رو می شیم .... هی فراموش می کنیم .... مثل اینکه کتابای تاریخ و از قصد کسل کننده نوشتن که هی یادمون بره ... که حتی گاهی ورق نزنیم .... هی بازی بخوریم ... هی بازیمون بدن ....

هی بازی می خوریم .... هی بازیمون می دن ....

توضیح :

بعضی وقتها زمان مثل کلمات یا خیلی چیزای دیگه بی معنی می شه ....
گاهی بودن  و نبودن یه رنگ به خودشون می گیرن ...
...
اونوقته که معنی بغض تو گلوت رو می فهمی ....

...
 ارزش یه آدم رو چطور می شه اندازه گرفت ؟؟؟
تو اندازه گرفتی ؟؟؟
از من تا دلتنگیم چقدره ؟؟؟
....

با اینکه کم رنگ بود...
ولی حضورش اینقدر بود ....
که حس تنهاییش رو ترک بده .....

---------
سکوتم از رضایت نیست .... دلم اهل شکایت نیست ...
این روزا همه می گن چه قدر منعطف شدم ....

خیلی به خودش زحمت داد ...
تا مثل گذشته ها بشه ...
آخه ....
دوست نداشت دوستش پس رفتش رو ببینه ....

وقتی که تمام کارا هوار می شه رو سرت ...
وقتی تمام لحظه هات رو سختی پر می کنه ...
...
تازه می فهمی
که این اندام نحیفت، چقدر قدرت داره ....

....
وقتی عادت هاش ،
برا بقیه جای تعجب داشت ...
چه امیدی به شناخت داشت ....
باز افسوس خورد به افسونگری ظواهر ...



دوباره بهم ریخت ...
خاطره هایی که هنوز ادامه داشت ، جلوی چشماش قطار شد...
رفت توی خودش ...
....
از دیدن اون بهم ریخته بود؟؟؟
یا
از خودی که جلوی اون ساخته شده بود ؟؟؟


توضیح : بخش اول رو وقتی گذاشتم که یکی گفت : "عجیبه این موقعه شب بیداری ".....
توضیح دوم : درسته که اینبار دو تا یکی کردم اما هنوز سنگینی دلم رو حس می کنم ....

می شه راحت به نتیجه رسید
می شه راحت قضاوت کرد ...
کافی است ...
چشمت رو روی بخشی از حقیقت ببندی .. فکر نکنی ... نشنوی ....
نه اصلا به جای همه ی اینها کافیه
ندونسته قضاوت کنی ...
می تونی عذاب وجدان هم نگیری
کافیه ...
فکر کنی ... این تویی که عقل کلی ...
همیشه حق با مشتریه ... مگه نه ؟؟؟
تازه برای تکمیل تصمیمت ...
می تونی اصلا گوش هم ندی .....
حالا شد :

مدت ها منتظر نشسته بود

می دونی ...

بازم حسابی تنهام امشب .....
دلم هوای تازه می خواد ...
شاید برا همینه به هر راهی سرک می کشم
.....

دست دختر کوچولوشو گرفت و بالاخره رفت
مدت ها بود با خودش کلنجار می رفت که چیکار باید بکنه
....
نمی تونست اجازه بده دختر نازنینش یه روز کامل و پیش اون باشه
همونی که جنونش و بعد از یه سال دوندگی تونست ثابت کنه
حالا
حالا چه طور می تونست
همون یه ساعت هم براش یه عمر می گذشت
حالا یه روززززز
آخه چه طور ...
دلش هیچ جور راضی نشد
تصمیمشو گرفت
دست عزیزش و گرفت تو دستش و ....
رفت ، رفت برای نمی دونم - و نمی دونه - تا کی
....
حالا دیگه تنها امیدش ، آرزوش، دل حوشیش دخترکی بود
که امیدش به مادری بود که
چشماش رنگ تنهایی و غربت داشت
ولی دلش قرص بود که
باید می رفت
باید دست دختر کوچولوشو می گرفت و می رفت
و ...
رفت برای نمی دونم تا کی ...

دخترک تنها بود ....

تنهای تنها .....